بالأخره عقيدهء پروفسور شميد را كه در سمپوزيوم اضطراب بيان كرده است به نقل از مجلهء « روان‌پزشكى » ، شمارهء آذر و دى 1348 ، صفحه 46 مىآوريم : عقيدهء عمومى بر اين است كه در هفتاد سال اخير ، حالات اضطرابى افزايش يافته و هنوز هم سير صعودى مىپيمايد . 4 - علت اصلى اختلالات روانى اينك پس از اين مقدمات بايد گفت كه يكى از بزرگ‌ترين خطاها در پزشكى و روان‌پزشكى معاصر كه بايد آن را به منزلهء گناهى نابخشودنى دانست ، اين است كه به جاى تحقيق و مطالعه در علت اصلى بروز انواع گوناگون اختلالات روانى ، مخصوصا اضطراب‌ها ، فقط به شاخ‌وبرگ‌ها و علل و عوامل ظاهرى آن پرداخته‌اند . اين علت اصلى كه ريشهء حقيقى پيدايش اختلالات روانى را ، در عصر فضا ، بايد در آن جست‌وجو كرد چيست ؟ و به چه علت ، روز به روز دامنه آن توسعه پيدا مىكند و بر تعداد مبتلايان به انواع بيمارىهاى روانى افزوده مىشود ؟ آيا آن‌طور كه مىگويند ، تمدن صنعتى و زندگى ماشينى انگيزهء اصلى پيدايش آن است ؟ در پاسخ بايد گفت ابدا چنين نيست و اين كلمات جز سرپوشى براى پوشاندن اشتباه و خطاى تشخيص چيز ديگرى نيست . اين علت بزرگ كه مدت يك قرن است فرياد و فغان بشر را به آسمان‌ها رسانده و آرامش و آسايش روحى را از آدميان سلب كرده و تشويش خاطر ، دلهره ، اضطراب و انواع اختلالات روانى را جانشين آن كرده و به يك جمله ، كرهء زمين را به دارالمجانين بزرگى تبديل كرده است ، چيزى جز بدبينى و پشت پا زدن به اعتقادات مذهبى و رواج مادىگرايى و خودپرستى و غوطه‌ور شدن در منجلاب شهوات نفسانى نيست ( از بخل و حسد ، حرص و طمع و پول‌پرستى و كينه‌توزى گرفته تا انحرافات جنسى و افراط در شهوت‌رانى ) .